پس جبرئيل گفت : اين بوى خوش كه مىشنوى از آن خانه است كه أهل توحيد الهى را در آنجا هلاك كردند « 1 » . وبه سند موثق از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است كه : خضر عليه السّلام از آب حيات خورد وأو زنده خواهد ماند تا در صور بدمند وهمهء زندگان بميرند ومىآيد به نزد ما وبر ما سلام مىكند وما صداى أو را مىشنويم وأو را نمىبينيم ، وهر جا كه نام أو مذكور شود أو در آنجا حاضر مىشود ، پس هر كه أو را ياد كند بر أو سلام كند ، ودر هر موسم حج در مكة حاضر مىشود وحج مىكند ، ودر عرفات وقوف مىكند وبراي دعاى مؤمنين آمين مىگويد ، زود باشد كه حق تعالى خضر را مؤنس قائم آل محمد صلوات اللّه عليهم گرداند در وقتي كه آن حضرت از مردم غايب گردد ودر تنهائى رفيق آن حضرت باشد « 2 » . وبه سندهاى حسن وموثق ومعتبر از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : چون ذو القرنين شنيد كه در دنيا چشمه‌اى هست كه هر كه از آن چشمه آب بخورد تا دميدن صور زنده مىماند ، در طلب آن چشمه روانه شد ، خضر عليه السّلام سپهسالار لشكر أو بود وأو را از جميع لشكر خود دوست‌تر مىداشت ، پس رفتند تا به جائى رسيدند كه سيصد وشصت چشمهء آب در آنجا بود ، پس ذو القرنين سيصد وشصت نفر از أصحاب خود را طلبيد كه خضر در ميان ايشان بود ، وبه هر يك از ايشان يك ما هي نمك سودى داد وگفت : هر يك ما هي خود را در يكى از اين چشمه‌ها بشوئيد وبراي من بياوريد . پس خضر عليه السّلام چون ما هي خود را به چشمه فروبرد زنده شد واز دست أو رها شد به ميان آب رفت ، پس خضر جامهء خود را كند وخود را در آب افكند وبراي طلب آن ما هي مكرر سر فروبرد در آن آب واز آن آب خورد وما هي به دستش نيامد ، بيرون آمد . چون به نزد ذو القرنين برگشتند ، ماهيها را جمع كرد گفت : يكى كم است ، تفحّص كنيد كه نزد كيست .

--> ( 1 ) . تفسير قمى 2 / 42 . ( 2 ) . كمال الدين وتمام النعمة 390 .